Секој би се исплашил кога би доживеал срцев удар, но тој страв од смртта е поврзан со биолошки промени кои вклучуваат воспалувања кои можат да се влошат...

Со тоа се зголемува ризикот од смрт, велат истражувачите од Лондон за European Health Journal. Биолошките промени поврзани со стравот и паниката го влошуваат исходот на пациентот со недели после самиот срцев удар.

АКС (акутен коронарен синдром) се случува кога има блокирање на коронарните артерии и е предизвикано или од срцева или нестабилна ангина. Симптомите можат да се скратен здив, потење, болки во градите, вртоглавица и повраќање. Пациентите кои доживуваат срцеви удари најчесто не водат квалитетен живот.

Во нивното истражување, истражувачите сакаа да утврдат дали интензивните емоционални реакции како што се екстремниот страв и паника се поврзани со системското воспалување а тоа се прави со мерење на нивото на алфа факторот за некроза на тумор. Тие исто така сакаа да знаат дали стравот и паниката се одговорни за лошата биолошка состојба после три недели од срцевиот удар.

Во истражувањето беа вклучени 208 поединци кои биле дијагностицирани со акутен коронарен синдром помеѓу јуни 2007 година и октомври 2008 година, и сите биле примени во болница во Лондон. Нивното ниво на алфа фактор било измерено заедно со нивото на страв и паника од смрт два дена откако биле примени во болницата. Три до четири недели после примањето во болница, истражувачите ги посетија и ги измерија нивото на варијабилност на срцевите отчукувања и нивото на кортизол, хормон за стрес. Ниските нивоа на удари на срцевите отчукувања се показател за идни проблеми со срцето, додека пак ниските нивоа на кортизол се резултат на слабата контрола врз воспалувањата.

Професорот Ендру Стептоу, директор на одделот за епидемиологија и јавно здравство како и професор по психологија на Универзитетот во Лондон, објаснува: „Откривме дека, првенствено, стравот од смрт е чест меѓу луѓето кои страдаат од срцеви болести, го има на еден од пет пациенти. Иако со текот на годините случаите на смрт се помали, многу пациенти сеуште се плашат од ваквото искуство. Исто така, стравот од смрт не е само емоционална реакција, туку е поврзана со биолошките промени што се случуваат за време на срцевиот удар. Познато е дека се случуваат големи воспалувачки реакции кои можат да му наштетат на срцето, а го зголемуваат и ризикот за долгорочни проблеми со срцето. Откривме дека, во споредба со малиот страв од смрт, интензивниот страв се поврзува со ризици од воспалувања. Интересно е тоа што ова нема никаква врска со демографските и клиничките фактори и не влијаат врз сериозноста на срцевиот удар. Понатаму, стравот од смрт и воспалувачки реакции предизвикува биолошки промени во неделите после акутниот срцев удар – се забавува работата на срцето и се пореметува нивото на кортизол. Ваквите процеси можат да придонесат за лошиот исход во натамошниот живот."

Нивоата на паника не биле поврзани со претходните искуства со срцеви удари, велат истражувачите. Како и да е, нивните податоци покажаа дека зголемената паника веројатно помага при влошување на симптомите за срцев удар.

Авторите велат дека не се сигурни какви процеси ја даваат врската меѓу интензивните емоционални реакции и зголемените нивоа на алфа факторот. Тие велат: „Ова истражување се базира на набљудување, затоа не знаеме дали треба да им помогнеме на луѓето да преминат преку стравот за да си ја подобрат здравствената состојба, и дали намалувањето на нивото на акутно воспалување има позитивно влијание врз емоционалната состојба, но ова се можностите. Ние би препорачале докторите повеќе да разговараат со пациентите за нивните емоционални искуства за време на срцевиот удар наместо да се фокусираат на физичкиот исход. Овие две работи се многу поврзани, а од тоа може да се извлечат големи придобивки. Негата на пациентите со акутни срцеви болести се подобрила со текот на годините, но ние сеуште сме загрижени како луѓето да заздрават за пократок период. Ова истражување е една илустрација за тоа како емоционалните, бихевиоралните и биолошките реакции се интегрирани. Емоционалните реакции на пациентите се релевантни за тоа како тие би реагирале биолошки и обратно."