Можеби не би станале танчерски ѕвезди на Бродвеј, но верувале или не, некои птици можат да танцуваат.

Општо земено, танцувањето какво што ние го знаеме, се сметаше исклучиво за вештина која ја поседуваат луѓето (барем некои од нас). Но ново истражување откри дека одредени видови папагали можат брзо да ги движат главите, тропкаат со нозете и да се нишаат во ритамот на музиката.

Наодите, објавени во списанието "Current Biology", можат да разјаснат како луѓето измислија танцувачки чекори, почнувајќи од валцерите па се до електро-музиката.

Адена Шахнер, дипломец на Харвард, и нејзините колеги ги проучуваа Алекс, вид на африкански сив папагал, и Сноубол, бел какаду и открија дека тие исто така "танцуваат" во ритамот на музиката.

Движењата на Сноубол дури му донесоа и Интернет слава. Една од неговите најомилени мелодии за танцување е песната на Бекстрит Бојс "Everybody".

Долго време се мислеше дека танцувањето е исклучиво резервирано за луѓето бидејќи, "не постои убедлив доказ дека нашите најблиски сродници, шимпанзите и другите мајмуни, имаат чувство за ритам, и не постои сличен доказ дека нашите домашни миленици како мачките и кучињата можат да ги синхронизираат своите движења со музиката, и покрај тоа што цело време се со луѓе," вели Шахнер.

Видео снимките кои му ја донесоа славата на Сноубол на YouTube ја поттикнаа Адена и нејзините колеги да го проучат подетално карактеристичното танцување на какадуата.

"Нашите анализи покажаа дека движењата на овие птици беа повеќе поврзани со музичкиот ритам отколку што очекувавме," изјави таа. "Откривме цврсти докази дека тие се синхронизираа со ритамот, а тоа е нешто што досега не беше видено кај другите видови."

Зошто какадуата а не шимпанзите? Одговорот може да лежи во една способност која Алекс и Сноубол ја споделуваат со луѓето: Гласовна мимика.

Неодамна научниците дознаа дека истите мозочни механизми кои со текот на еволуцијата ја овозможиле гласовната мимика, исто така им овозможуваат на животните да имаат чувство за ритам. И кај мимиката и кај танцот , слушате одреден звук и постојано ја следите вашата изведба (гласовите кои ги правите или тапкањето со вашата нога) и звукот кој ви проаѓа низ ушите.

Шахнер и колегите ја тестираа оваа идеја така што го прочешлаа целиот YouTube во потрага по видеа од животни, како мимички, така и не-мимички (како кучиња и мачки), придружени со музика. Ова беше овозможено со помош на МекДонел Фондацијата.

Тие ги исклучија потенцијално "лажните" видеа каде музиката беше додадена накнадно, или каде што животното следи некое визуелно движење (мафтање со рака, светлина и сл.)  

Сите животни чија што брзина на движењата соодветствуваше со музиката и ритамот беа гласовни мимичари, вклучувајќи 14 видови папагали и еден вид слон.

"Нашите податоци посочуваат дека некои од мозочните механизми кои првобитно им биле потребни на луѓето за танцување еволуирале со цел да ни овозможат да имитираме звуци," изјави Шахнер.