Постои поголема веројатност дека  луѓето кои веруваат дека во минатиот живот биле индиски принцези или воени команданти ќе направат одредени мемориски грешки, тврди нова студија.

Склоноста кон правењето на овие грешки би можела делумно да објасни зошто се држат слепо до своите неверојатни тврдења за реинкарнација.

За потребите на студијата истражувачите регрутираа луѓе кои, откако беа подложени на хипнотичка терапија, изјавија дека имале и минати животи.

Субјектите беа замолени да прочитаат на глас листа од 40 анонимни имиња, и подоцна, по двочасовно чекање, им беше кажано дека ќе видат листа која се состои од три типа на имиња: анонимни имиња од претходната листа, имиња на познати личности и анонимни имиња кои никогаш претходно не ги сретнале. Нивната задача се состоеше во тоа да ги идентификуваат познатите имиња.

Научниците открија дека, во споредба со контролните субјекти кои ја отфрлија идејата за реинкарнација, оние кои веруваа во минати животи два пати повеќе правеа грешки со имињата (не можеа да ги идентификуваат). Овој вид на грешка, наречен грешка во изворниот мониторинг, значи дека личноста има тешкотии да препознае од каде дошло одредено сеќавање.

Моќта на сугестијата

Луѓето кои прават вакви грешки можат да завршат убедувајќи се во нешта кои не се вистинити, изјави главниот истражувач Мартен Питерс од Мастрихт Универзитетот во Холандија. Кога луѓето кои имаат склоност кон правење на вакви грешки се подложени на хипноза и постојано запрашувани да зборуваат  за одредена идеја – минатиот живот – тие ќе и се прилагодат на истата и потоа од неа ќе создадат лажно сеќавање.

Ова се случува заради тоа што тие не можат да направат разлика помеѓу работите кои навистина им се случиле и работите кои им се сугерирани, изјави Питерс за LiveScience.

Сеќавањата на изминати животи не се единствениот вид на неверојатни сеќавања кои беа проучувани на овој начин. Ричард Мек Нали, клинички психолог на Харвард Универзитетот, откри дека само прогласените жртви на вонземјанско киднапирање исто така два пати повеќе прават грешки во изворниот мониторинг.

Креативни умови

Што предизвикува луѓето да бидат поподложни на правење вакви грешки? МекНали вели дека тоа може да биде нуспродукт на особено силни визуелизирачки способности. Тој откри дека луѓето кои вообичаено прават грешки во изворниот мониторинг посилно одговараат на искуства, замислуваат искуства со многу посилен интензитет отколку просечните луѓе, и исто така тежнеат да бидат покреативни.

"Може да биде потешко да се направи разлика помеѓу живописна слика која самите сте ја создале и сеќавањето за нешто кое всушност сте го виделе," изјави тој во телефонско интервју.

Во студијата која е објавена во "Consciousness and Cognition", Питерс исто така откри дека кај луѓето со неверојатни сеќавања постои поголема веројатност за депресија и проблеми со спиењето, а тоа исто така може да ги направи поподложни на мемориски грешки.

И еднаш штом луѓето ќе направат ваква грешка, постои шанса дека ќе се држат до своите тврдења заради спиритуални причини, вели МекНали. "Тоа би можело да дополнително изразување на одредени религиски импулси," изјави тој. "Се сомневаме дека ова би можел да биде еден вид психолошки одбранбен механизам против стравот од смртта."