Лојалноста на вработените се намалува во текот на три години, а самите работодавачи не се свесни за ваквиот пад на довербата, покажува едно истражување.

Иако исфрустрираните работници се жалат и бараат нова работа, работодавачите сметаат дека тие им се лојални исто како што биле пред три години.

„Бизнисот се фокусира на трошоците,“ – вели Роналд Леополд. „Но, капиталот ја движи сатисфакцијата и лојалноста кај вработените.“

Задоволството опаднува кога се намалуваат платите, се кратат дополнителните придобивки и се доработуваат задачите на отпуштените колеги. Од 10 работници, 4 тврдат дека прекумерната работа, нереалните очекувања од работата и прекувремените часови на работа создаваат стрес, покажува истражување од Американското здружение на психолози.

Овие нервозни работници бараат подбри услови: од 3 работници, скоро 2 се надеваат дека ќе најдат нова работа во следните 12 месеци.

„Вработените почнуваат да ја занемаруваат можноста за економско опоравување и стануваат нервозни и нетрпеливи,“ – вели Леополд. „Порано беа среќни што воопшто имале било каква работа.“

Од 10 самовработени луѓе, 4 сметаат дека веројатно ќе најдат работа која одговара на нивното искуство и ќе добиваат подобра плата во наредните 6 месеци.

Ова може штетно да влијае врз работодавачите кои ќе треба да платат за нови обуки и нови вработувања. Повеќе од половината од работодавачите сметаат дека ќе имаат проблеми при привлекувањето на работници за некои покритични задачи.

Можеби бројот на откази би се намалил ако работодавачите им понудат некакво унапредување на добрите работници.

Вработените „сакаат да знаат дека работат за некој кој се грижи за нив и ја цени нивната работа,“ – вели Леополд.