Сакате ли да дознаете како да се изборите за своето место под сонцето и да влезете во клубот на богатите луѓе?

Тоа можете да го постигнете со силна верба дека дека имате контрола врз својата судбина, и така што ќе ја прифатите понудената помош од влијателните наставници и професори. До такви резултати се дојде по спроведената петнаесетгодишна студија врз луѓе кои ги надминаа сите социјални и економски пречки на патот до успехот.

Студијата, опишана во "Патеки до успехот" (Harvard University Press), споредува 60 луѓе кои сами се пробиле во животот наспроти 40 личности од привилегирани семејства со сличен успех. Првите не само што беа повеќе мотивирани и отворени за помош, туку и беа порешителни да ја искористат секоја шанса за напредување во кариерата, да ја напуштат незадоволителната работа за подобро платено работно место, да создаваат нови работни места, и да ги претворат неуспесите во успеси.

Но пребрзото искачување на врвот си има своја цена. Оние кои сами се збогатиле имаа поголеми шанси да се грижат за иднината за разлика од наследниците од богатите семејства. Исто така, меѓу нив имаше повеќе бивши пушачи или алкохоличари; помала беше веројатноста дека ќе се оженат и дека ќе ги одржат контактите со своето семејство. И покрај сето ова, луѓето кои сами се пробиле имаа тенденција да бидат поголеми алтруисти. Најголеми алтруисти од сите беа припадничките на женскиот пол со црна боја на кожата, кои најмногу беа погодени од семејното отуѓување.

Ко-авторот на студијата, проф. Др. Чарлс Харингтон, гледа на овие наоди како на еден вид завештание на способноста на самостојните богаташи да ги искористат социјалните ресурси. "Патот до успехот функционира како спирала," вели Харингтон. "Учителот или менторот му овозможува на студентот да дојде до нагорна линија, и студентот започнува да се искачува се погоре и погоре, до највисоките скалила на успехот."