Дарвиновата теорија за еволуцијата предвидува дека мажите повеќе ќе се грижат за децата кои личат на нив.

Научниот тим на Универзитетот во Монтпелијер го потврди ова во студија објавена на Интернет во предштампаното издание на списанието "Animal Behaviour".

Вклученоста на таткото во грижата и образованието на детето е решавачки фактор за детскиот развој, раст па дури и опстанок, особено во земји кои имаат висока стапка на смртност кај децата. Како што ова однесување се пренесува од генерација на генерација, може да еволуира преку природна селекција. Еволутивната теорија предвидува дека мажите би требало да имаат развиен капацитет да ги препознаат своите биолошки деца. Ова препознавање на родителството може да се изврши врз основа на физичка сличност.

Студијата спроведена од научниот тим за првпат покажа дека татковската инволвираност во растењето на детето е делумно под влијание на генетски базирани сличности.

Истражувањето беше изведено во неколку села во Сенегал, каде истражувачите се послужија со метод кој истовремено ја одреди вклученоста на татковците во животот на децата, и колку децата личат на нив. Вкупно триесет семејства, од кои секое имаше по две деца, зедоа учество во студијата. Со цел да се одреди татковската инволвираност, мајките одговараа на прашалник во кој требаа да го проценат времето кое таткото го поминува со детето, неговото внимание, приврзаност па дури и тоа колку пари обезбедува.

Според нивните одговори, на секој татко му беше доделен индекс кој ја рефлектираше неговата инволвираност во детскиот развој. Одделна група на луѓе, кои не ги познаваа овие семејства, беа избрани како проценувачи, со цел да ја утврдат физичката и олфакторната сличност помеѓу децата и татковците. Што се однесува до лицата, фотографија од секое дете им беше покажана на проценувачите, заедно со фотографии на тројца мажи, од кои едниот беше таткото. Кога се работи за мирисот, проценителот требаше да го спореди мирисот на маица која ја носело детето со мирисот на маици од двајца мажи. Секојпат штом таткото ќе беше препознаен, целта беше докажана, и овие резултати беа порамнувани со цел да се создаде индекс на сличност.

Корелација беше пронајдена помеѓу овие индикации на сличност и татковската вклученост врз основа на резултатите од прашалникот. Исто така, студијата јасно го потврди позитивното влијание кое татковото присуство го има врз одгледувањето и развојот на детето. Во овој регион, децата кои имаат придобивки од присуството на нивниот татко очигледно имаат и подобри услови за живот.

Од гледна точка на Дарвиновата теорија, мал број на студии беа спроведени со цел да се пронајде поврзаноста помеѓу татковската инволвираност и генетски базираната сличност. Ниту едно вакво истражување не било извршено врз вистински семејства. Научниот тим исто така спроведе аналогна студија за татковската вклученост во развојот на детето во Франција, чии што резултати ќе бидат објавени во наредните месеци.