Спонтаните движења со рацете можат да ги подобрат вештините за просторна визуализација.

Едно ново истражување објавено од страна на Американската психолошка организација покажува дека ако зборувате и притоа ги користите и вашите раце, формирате ментални слики кои служат како помош при просторната визуализација што е многу важна вештина и за студентите и за професионалците.

Просторна визуализација е способноста за ментално ротирање и придвижување на некој предмет во различна позиција или гледна точка. Контролорот на авиосообраќајот користи просторна визуализација за да може ментално да ги следи авионите на небото само преку еден дводимензионален радарски екран. Еден декоратор на ентериер мора да располага со просторна визуализација за да си замисли како би изгледала дневната соба со кауч во различни позиции без воопшто да го помрдне каучот.

„Гестовите со рацете се спонтани и не се учат, а можат да ја подобрат просторната визуализација,“ – вели психологот Мингуан Чу кој го правел ова истражување заедно со психологот Сотаро Кита, професор доктор на Универзитетот во Бирмингем, Англија. „Уште од времето на Галилео и Ајнштајн па се до Да Винчи и Пикасо, влијателните научни откритија и уметнички ремек дела можеби никогаш немало да постојат ако не постоеја вештините за просторна визуализација.“

Податоците од истражувањето беа објавени до февруарското издание на Journal of Experimental Psychology: General. Три истражувања ја испитуваа врската меѓу гестовите со раце и просторната визуализација со помош на ментални ротациони тестови:

• Во првиот експеримент, 132 студенти од Универзитетот во Бирмингем беа индивидуално тестирани. Со помош на скриена камера, истражувачите снимија голем број на гестови со рацете и открија дека спонтаните гестови се зголемуваа кога се објаснуваа посериозните проблеми.
• Во вториот експеримент, 66 студенти беа поделени во 3 групи. На членовите од првата група им беше дозволено да користат гестови со раце, тие од втората група не добија никакви инструкции, а третите беа принудени да седат врз рацете за да не прават никакви гестови. Првите се покажаа многу добро на првите тестови а и подоцна, кога и тие мораа да седат врз нивните раце, повторно беа подобри со што покажаа дека претходно употребените гестови веќе влегле во внатрешна употреба.
• Последниот експеримент вклучуваше 32 студенти, и од нив, само групата што користеше гестови имаше добри резултати, што покажа дека гестовите помагаат при решавање на проблеми со просторната визуализација.

Гестовите со раце ја подобруваат просторната визуализација со што им покажуваат на лицата како да создадат предмет во нивниот ум и да го ротираат во нова положба. Гестовите во денешно време многу помагаат - можат да прикажат како еден објект би се движел во просторот ако го држиме во рака, вели Чу.

Просторната визуализација е значајна за сите науки, особено за математиката, физиката и инженерството, но исто така помага и на другите полиња каде се употребуваат слики и дијаграми. Ова истражување треба практично да се внесе во образованието, велат Чу и Кита.

Студентите по физика треба да практикуваат гестови со рацете за да си ги објаснат невидливите сили, како на пример, силите на магнетните полиња. Студентите по уметност можат да ги користат рацете при цртање на мртва природа за да си претстават една чинија со овошје или гол модел од различни агли и да создадат пожива слика што ќе дава илузија за тродимензионална фигура нацртана на платно.