Иако на прв поглед перфекционизмот делува позитивно, истиот може да доведе до  психолошки проблеми како депресија, анксиозност и стрес.

Светот денес постојано се жали на површноста. Мнозинството повеќе не ги почитува  вистинските вредности, и ретко кој си ја завршува работата како што треба. На другиот крај се наоѓа перфекционизмот. Иако на прв поглед тој може да изгледа како посакувана лична особина, истражувањата покажаа дека ваквиот начин на размислување и однесување заедно со себе нози низа на штетни ефекти, вклучувајќи сериозни когнитивни склоности како замисленост, генерализација на неуспесите, силно фокусирање на грешките и тенденција за интерпретирање на двосмислениот повратен одговор како да е негативен или критичен.

Хјуит и Флет, два феноменални психолози, го развија Трипартитниот модел на перфекционизмот. Тој се однесува на трите видови на перфекционизам кои може да се сретнат меѓу луѓето.

Перфекционизам насочен кон себеси

Првиот тип на перфекционизам е наречен перфекционизам насочен кон себе и претставува силна внатрепна мотивација за да се биде моќен и да се поставуваат високи и нереални стандарди за себе. Добриот дел е што има неколку предности. Да се биде перфекционист ориентиран кон себе го поттикнува сите когнитивни и емоционални извори да се фокусираат околу исполнувањето на целта или нејзиното достигнување. Овој вид на личност изгледа како секогаш да има ресурси и секогаш е способен упорно да работи. Овие ресурси се особено активирани кога личноста чувствува закана за неуспех, закана која доаѓа од можноста да не се постигнат високо поставените цели. Затоа, со цел да се компензираат негативните ефекти, личноста се труди се повеќе и повеќе да се фокусира и да ги насочи сите ресурси кон одредена цел. Проблемот е тоа што сите овие горенаведени предности доаѓаат заедно со сериозни проблеми кои имаат тенденција на запоставување. Перфекционизмот оринетиран кон себе е негативно поврзан со безусловносто самоприфаќање и толеранцијата кон неуспехот. Тоа значи дека овој вид на личност секогаш работи напорно за да стекне самодоверба. Кога се случува неуспех, кој е дел од секојдневниот живот, перфекционистите насочени кон себе ја генерализираат својата личност како неспособна и безвредна, па затоа тие се високо изложени на депресија и во крајни случаеви кон суицидни идеи. Згора на тоа, стресот од работењето без прекин создава сериозна количина на стрес, што потоа води до органски проблеми, како срцеви заболувања.

Социјално пропишан перфекционизам

Вториот тип на перфекционизам е наречен социјално пропишан перфекционизам. Тој е далеку поприлагодлив од првата форма презентирана во Трострукиот модел и е силно поврзан со депресија, суицидни идеи, анксиозност и стрес. Личностите кои развиваат ваков вид на перфекционизам цел живот живеат обидувајќи се да им удоволат и да не ги разочараат другите. Потребно им е се да прават перфектно со цел да добијат одобрување од тие кои ги опкружуваат. Проблемот е што се доведуваат во состојба да ги исполнуваат очекувањата на другите. Тие се чувствуваат задоволни со себе само тогаш кога ги постигнуваат целите поставени од другите и бидејќи тоа е тешко да се оствари, тие страдаат од недостиг на безусловно прифаќање, што на крајот води до депресија. Друг проблем е тоа што тие се екстремно осетливи на повратниот одговор кој го добиваат. Доколку истиот е двосмислен, го перцепираат како негативен или критичен. Тие одговараат негативно на двосмислениот и негативниот фидбек, исполнувајќи се со стрес и анксиозност. За разлика од перфекционистите ориентирани кон себе кои работат упорно како реакција на заканата од неуспех, социјално ориентираните перфекционисти го инхибираат своето однесување и се склони да се повлечат од социјалната средина.

Перфекционизам насочен кон другите

Третиот тип на перфекционизам е наречен перфекционизам насочен кон другите и се однесува на оние личности кои ги прифаќаат другите и им даваат кредибилитет само доколку се и работат перфектно се што се бара од нив. Овие перфекционисти не толерираат неуспех или грешки од другите. Тие имаат ниска толеранција за фрустрации и не ги ценат доволно другите, што води до гнев и врски со низок квалитет.

Како заклучок, перфекционизмот има само неколку предности, но создава сериозни проблеми со себеси и со другите. Оние кои го сметаат перфекционизмот, во секојдневните форми, како лична особина се препорачува да превземат мерки со цел да научат безусловно да се прифатат себеси и другите и да научат да го променат стереотипниот начин на размислување со пологична и пофункционална когнитивна шема.