Многу млади луѓе се чувствуваат изгубени и напнати откако ќе завршат средно школо или факултет и тоа многу често го доведува идентитетот во прашање.

Иако многумина знаат што значи терминот “средновечна криза”, мал број знаат што значи “четвртвековна криза”.
Четвртвековната криза ги зафаќа младите во доцните тинејџерски години до раните триесетти – луѓето кои страдаат од оваа криза се чувствуваат премногу разочарани на прагот на “возрасниот живот”. Наместо да заработуваат големи пари работејќи нешто што навистина го сакаат, овие млади луѓе мораат да работат работа за мали пари само за да преживеат, иако имаат диплома. Некои мораат да живеат со цимери или со нивните родители подолг период отколку што планирале.

За работите да изгледаат уште полошо, дипломираните студенти продолжуваат да ги плаќаат долговите кон факулетот, а немаат никакви пари за живот или за почеток на некаков бизнис. Како и да е, луѓето кои страдаат од четвртвековна криза немаат проблеми само со работата – и нивниот приватен живот е далеку од тоа на што се надевале. Некои од нив се во несреќен брак или тешка љубовна врска, а остатокот се незадоволни самци  - изолација наспроти интимност – тоа е нивното мото. Генерално гледано, тие сфаќаат дека дошол крајот на факултетскиот живот без грижии обврски сега чекаат да започне нивниот “вистински живот” но тешко се снаоѓаат затоа што се свесни дека влегуваат во едно општество кое воопшто не им буди волја за живот.

Како да се надмине четвртвековната криза:

Многу научници сметаат дека луѓето мораат да се справат со кризите на идентитетот во нивниот живот: да се порнајде сопствениот идентитет за време на пубертет и истиот да се реоформува за време на средновечна криза се две сосема различни работи. Се разбира дека секој човек има сопствен период на развивање на личноста, сепак, психолозите сметаат дека постои врска меѓу возрасните групи и одредени кризи. За да се надмине четвртвековната криза, младите треба да сфатат дека не се сами, туку дека има голем број на луѓе кои се чувствуваат исто како нив. И, иако се плашат од финансиски кризи, мора да преземат некаква акција и да се фокусираат на позитивните решенија на проблемите. Исто така, би било добро кога би си направиле еден индивидуален животен план: не мора секој на 33 години да е во брак со две деца и да работи од 9 до 5.
Добрата вест е дека никој не треба да живее живот кој бил наметнат од родителите, врсниците или медиумите.

Младите луѓе понекогаш се чувствуваат како самото општество да ги притиска да заземат улога која тие сеуште не се спремни да ја преземат, но сепак, некои од нив се трудат да станат дел од нормата па се споредуваат со другите кои ги “исполниле” стандардите на општеството па пребрзо стапиле во брак, без разлика на фактот дека жените на денешно време можат да раѓаат до кога сакаат. Иако должината на животот се зголемува, многу млади луѓе се чувствуваат остарени на дваесет години. За да се избегне ова, младите треба да почнат да се дружат со позитивни и безгрижни луѓе и да се оттргнат од проблемите со тоа што ќе го користат слободното време за излегување, слушање музика или слично. Во некои случаи, добро е исто така лицата кои се зафатени од оваа криза да побараат и стручна помош за да ги решат сопствените проблеми, особено ако нивните проблеми се поврзани со депресија или вознемиреност.