Ако мислите дека на изборите гласате според вашите политички преференци, сте се излажале. Голема улога играат и вашите лични карактеристики.

Не е изненадувачки фактот дека гласачите преферираат да гласаат за оној кандидат кој има иста идеологија како нивната.

Доколку го поддржувате легализирањето на марихуана, а исто и кандидатот, ќе гласате за него. Но ако обајцата се противат на легализацијата на марихуана, што тогаш? Како што кандидатите се повеќе се доближуваат до некоја "средна" позиција (ни левичарска, ни  десничарска), толку поважни за политичкиот избор стануваат релевантни нашите лични карактеристики (како гласачи). Тука спаѓаат не само нашиот пол, возраста, туку и личноста.

Истражувачот Клаудио Барбанели и неговите колеги неодамна ги испитуваа карактеристиките на гласачите со цел да утврдат преку кои фактори најдобро се искажуваат гласачките намери.

Во "Големата Петорка" на лични карактеристики се вбројуваат:

- Екстровертност (среќен, енергичен).

- Отвореност за нови искуства (креативен, иновативен).

- Прилагодливост (великодушен, несебичен).

- Совесност (доверлив, вреден).

- Емоционална стабилност (оптимист, самоуверен).

Барбанели измери во колкава мера ги поседуваат овие особини американските гласачи, и потоа резултатите ги спореди со нивните изјави за кого ќе гласаат на претседателските избори во 2004 година (Буш против Кери). Научниците открија дека оние гласачи кои беа во поголема мерка екстроверни и совесни, а помалку прилагодливи и отворени за нови искуства, решија да гласаат за Буш.

Сосема спротивниот профил на личност ги карактеризираше гласачите на Кери: Висок степен на прилагодливост и отвореност, а помала екстровертност и совесност. Емоционалната стабилност играше мала улога во политичкиот избор. Повеќемина од гласачите на Буш беа мажи и постари луѓе, додека за Кери претендираа жените и помладите гласачи. Интересно, според "големата петорка" на лични карактеристики можеше многу полесно да се предвиди за кого ќе гласаат луѓето, отколку според полот и возраста.

Карактерот е битен, но исто така сите имаме тенденција да ни се допаѓаат луѓе кои ни се слични. Во врските од романтична природа не привлекуваат сличностите. Дали истото важи  и за политиката?

Неодамна беше објавена студија во која е објаснето како е спроведено мерење на "големата петорка" врз американските и италијанските гласачи пред изборите. Од гласачите беше побарано да наведат кои особини од "петорката" ги поседуваат и како ги доживуваат личните профили на  кандидатите во однос на истите тие особини. Истражувачите открија дека луѓето се профилираа себеси на сличен начин како нивниот омилен кандидат. Со други зборови, сите ние преферираме политичари со кои што можеме да се поистоветиме. И уште нешто интересно: гласачите кои избраа да не гласаат изјавија дека воопшто не се идентификуваат ни со едниот кандидат.