Перцепцијата за времето и неговото влијание врз мотивацијата...

Американскиот психолог Абрахам Маслов, чија работа врз човековата мотивација резултираше со неговата хиерархија на потреби, даде две изјави во врска со неговото достигнување: "Човекот е животно во постојано чекање." и "Секое однесување е насочено кон целта." Овие две тврдења може да се комбинираат во едно прашање, што сакаме да постигниме? Применето врз спортистите, може да се открие кое длабоко емоционално нив ги води и кое треба да биде задоволено?

Морков или стапче

Психолошката поврзаност на спортистите со времето влијае врз нивната мотивација; информира за нивната реакција врз стилот на тренирање и треба да извести дали се акцентира "морковот" или "стапчето" при тренингот за променување на спортскиот потенцијал во вистинско достигнување.

Луѓето може да се поделат во луѓе "во времето" и луѓе "низ времето." Она по што се разликуваат е насоката на нивната временска линија. Тоа е замислена или виртуелна линија која го поврзува минатото, сегашноста и иднината на личноста. Луѓето "ја гледаат" временската линија во една од двете алтернативни насоки, во однос на позицијата на нивното тело; тоа е местото каде нивната временска линија тече и дефинира дали личноста е "во време" или "низ време".

Кај луѓето "во време" нивната временска линија го анализира нивното тело. Тие често го гледаат нивното минато и некогаш дел или цела нивна сегашност пред нив. За овие луѓе не е невообичаено да ја видат и иднината пред себе: нивното минато, кое може да се јави пред нив, може да има толку силно влијание што продолжува да информира, обојува и оформува тоа што личноста го 'гледа' кога го замислува утрешниот ден.

Јасно, постои голема веројатност дека луѓето "во време" вообичаените дефиниции за разликување на минатото, сегашноста и иднината ќе ги применат помалку строго; односно, минатото не е секогаш 'назад', 'поминато' и иднината не е секогаш 'напред', 'допрва ќе се случи'. Таквата психологија на личноста значи дека овие три период може да се најдат пред, во или зад нивното тело. Метафорички речено, личноста "во време" мора да ја сврти главата за да погледне зад себе, да 'погледне' дел од својата временска линија.

Од друга страна, личноста "низ време" ќе ја 'види' целата своја временска линија пред себе и било да е претставена хоризонтално пред нив, вертикално пред нив или за некои индивидуи, во V-конфигурација на хоризонталната или вертикалната подлога пред нив, минатото, сегашноста и иднината се секогаш во видно поле без потреба за метафоричко вртење на главата за да се "погледне" дел од својата временска линија.

Конфигурација на временската линија на личноста има влијание врз нивната перцепција на времето. Текот на временската линија, плус меѓусебната непосредна близина на минатото, сегашноста и иднината, плус психолошката блискост во простор на овие три периоди на линијата до телото на личноста има предвидлив ефект на однесувањето и активностите поврзани со времето. Сепак, големата разлика е тоа што за "во време" личностите, дел од нивната временска линија ќе биде зад нив, а за "низ време" личностите, целата нивна временска линија ќе биде пред нив.

"Во време" луѓето

• Потполно се поврзуваат во меморијата; тие може да се видат себеси во сеќавањето низ нивните вистински очи и повторно да ги слушнат звуците, да ги вкусат вкусовите и да ги почувствуваат чувствата сликовито, како што биле оригинално доживеани.
• Се помалку свесни за минувањето на времето од "низ временските" луѓе.
• Се заглавуваат во сегашноста и не се вознемирени од доцнење пречекорување; сегашноста за овие луѓе може да трае и трае и ова им овозможува да останат интензивно фокусирани долг период.
• Преферираат отворена неограниченост и да ги остават своите опции отворени. Ова може да ги направи независни од другите.
• Имаат потешкотии во приоритизирањето на задачите, бидејќи тоа ги ограничува нивните опции и им дава конечна структура и дефинитивен крај на нивните активност, а не отворен крај каков што тие посакуваат.

• Заталкани од 'патеката,' поради, воглавно од менувањето на 'патеката' (менување на приоретите, според тоа менување на сегашните приоритети со минатите или идните приоритети), но оставајќи ја "во време" личноста во своето 'сега' и фокусирана на стариот, заменет приоритет.
• Имаат силна меморија и се потпираат врз минатите искуства за да добијат информации; неретко се склони да бидат мотивирани од непожелни цели.
• Имаат тенденција да живеат поспонтано, неуредно и на флексибилен начин.
• Не го сакаат ригорозното планирање, преферираат да ги прифаќаат работите како што доаѓаат и да се прилагодуваат во животот и работата како што заминуваат. Имаат тенденција да избегнуваат рокови.
• Се идентификуваат со сензациите како 'перцепирање', 'чувствување,' 'размислување,' 'допирање' и 'вкусување.' Се еден збор, луѓето "во време" се Кинестетични.

"Низ време" луѓето

• Времето го гледаат како континуирано и непрекинато: за нив времето е линаеарно.
• Акутно се свесни за времетраењето и ги проценуваат врските и вклучувањето во активностите според тоа колку време било поминато и дали било вредно нивното вложување на време. Времето и вредноста се често синонимни за "низ време" луѓето.
• Ригидно се држат до закажаното време и инстинктивно прилично прецизно ги проценуваат таквите фактори како време на патување (да стигнат на состанок, на пример), поминато време, па дури и точното време без да погледнат во часовник.
• Го користат времето како животно насочувачка точка. (Бидејќи целото време е пред овие личности ова не треба да е изненадување: минатото е непосредна упатување во сегашноста и сегашноста е непосредно упатување во иднината; и бидејќи личноста "низ време" не мора да погледне назад за да види дел од својата временска линија, нивното време е изложено како панорама. Сепак, недостаток на ова е кога минатото на личноста се карактеризира со негативни искуства: во такви случаи, бидејќи нивното минато е секогаш на видно поле, тоа може да ги обои нивните проценувачки чувства за нивната сегашност).

• Имаат тенденција да бидат одвоени до своите сеќавања; тие се гледаат себеси во сеќавањето како 'трета личност', наместо да се гледаат низ своите сопствени очи. Како последица на тоа, тие може да бидат понеспособни од "во време" личноста да ги почувствуваат своите чувства, вкусови итн. како што биле оригинално доживеани.
• Имаат потешкотии за сеќавање и пристап до специфична меморија, бидејќи се склони да ги спојат повеќе искуства во едно.
• Предвидуваат, планираат, распоредуваат и комлетираат активности навремено. Сепак, некои од нив имаат потешкотии да се фокусираат на сегашноста бидејќи нивната иднина е секогаш тука, на дофат. Така, тие може да не сакаат да работат во несредена средина (неструктуирано е) или во улога каде приоритетите брзо се менуваат (или без очигледен ритам или причина): за нив, ова е хаос, кој за луѓето на кои има е потребна сигурноста на редоследот, планирањето и редот може да биде прилично вознемирувачко.
• Разликуваат работа и забава.
• Потребни им се конечни и затворени проекти.
• Се идентификуваат со сензации како 'проценување,' 'вредноста за пари' (или 'вредноста за време') и 'визуелизација.'

Јасно е дека "во време" и "низ време" луѓето имаат различни перцепции за времето и поради тоа имаат тенденција да се однесуваат различно, пред се поради влијанието на нивните длабоки емотивни мотиви - оние кои ги поттикнуваат да ги постигна своите цели.