Што им е заедничко на Горан Пандев, Кире Лазаров, Владо Илиевски и Александар Македонски?

Но не само ним, туку и голем број познати луѓе денес како и низ историјата ја делат истата особеност. Меѓу попознатите, Микеланџело, Цезар, Јованка Орлеанка, Обама, Опра, Џеј Лено, Роберт де Ниро, Курт кобејн, Марадона, Мартина Навратилова, Индира Кастратовиќ и уште многу други. Имено, сите тие се левораки.

Процентот на левораки низ светот се движи од 5 до 25 проценти, но никој не знае зошто левораките луѓе се поретки од деснораките. При разгледувањето на некои понови истражувања, група германски научници ни дава приказ за моменталното стојалиште на науката по ова прашање.

Како и бојата на очите на пример, така и леворакоста може да биде делумно наследна. Доколку имате барем еден родител што е леворак, тогаш постои поголема можност дека и вие ќе бидете.

Во помал број случаи, леворакоста може да биде и резултат на генетска мутација или пак развоен дефект. На пример, 1,2 до 2 пати поголема е застапеноста на левораки кај шизофреничарите во споредба со нормалната популација. Исто така, луѓето кои страдаат од дислексија, аутизам или епилепсија имаат поголема наклонетост кон леворакоста.

Интересен е фактот дека леворакоста е позастапена кај луѓе кои се родени во пролет или пак рано лето. Според сегашните погледи на научниците, објаснувањето е дека ова може да се случува заради поголемата стапка на вирусни инфекции кои се карактеристични за зимните месеци и влијаат врз развојот на мозокот.

„едно возможно објаснување за почестата преваленција на одредени болести кај левичарите, се инфекциите, кои влијаат како фактор на пореметување на интраутериниот и перинаталниот развој" – вели Стефан Гутвински, од Берлинскиот Центар за Интегративни Науки за Животот, лидер на тимот. „Развојот на левата церебрална хемисфера – на која веројатно и треба подолго време за да созрее од десната – може да биде засегната и во други фази на развојот на мозокот. Ова може да резултира во трансфер на моторните функции од, во поинаков случај, доминантната лева хемисфера на десната хемисфера, што води кон леворакост."

Некои истражувачи дури и велат дека левораките може да имаат помал животен век, веројатно заради тоа што се многу посклони на несреќи (на пример повеќето машини или копчиња за итна реакција се прилагодени за десничарите) или пак се посклони кон одредени болести.

Но, не е се така црно, напротив, левичарите имаат и предности. Тие се поадаптирани кон користење на двете страни на мозокот, па така имаат и поголем корпус калосум (онаа набиена групација на нервни која стои во средината меѓу двете хемисфери и ги поврзува). „Поголемата интерхемисферална конективност кај левораките може да има заслуга за наодите дека левичарите е поверојатно да имаат коефициент на интелигенција над 131 и да располагаат со исклучителна математичка способност," вели Гутвински.

Леваците се подобри во ситуации кога треба да се користат двете раце истовремено, а тоа може да го објасни фактот дека честа појава е да бидат добри музичари или професионални спортисти. Исто така, левичарите, може да бидат покреативни при решавањето на проблеми со оглед дека имаат поголема тенденција на поврзување и комуникација меѓу двете мозочни хемисфери.

Но, едно прашање сеуште останува неодговорено. Зошто има повеќе деснораки од левораки луѓе? Ако ни деснораките ни левораките немаат некоја јасна еволутивна предност едни пред други, логично е да се очекува дека распределбата ќе биде 50:50. Којзнае, можеби ова е едноставно начин на еволуцијата да спречи повеќето луѓе да си ги чукаат лактите од маса.