Понекогаш, колку повеќе учиме, толку повеќе имаме потреба да знаеме.

Во текот на изминатите неколку децении, научниците открија дека постојат многу различни внатрешни и надворешни фактори кои влијаат врз тоа како мислиме, чувствуваме, комуницираме и носиме одлуки во некој даден момент.

Една нова студија истражува како нашите сопствени тела влијаат на начинот на кој размислуваме.

Когнитивниот научник д-р Даниел Касасанто во истражувањето објавено во журналот Тековни Насоки во Психолошката Наука, опишува како посебностите на нашето тело влијаат врз нашето размислување на предвидлив начин, и тоа се однесува на многу различни области од животот, од јазикот до менталното замислување и емоциите.

Според Касасанто, луѓето се пројавуваат во сите различни форми и големини, а луѓе со различни видови на тела мислат поинаку. Касасанто го нарекува овој концепт "Хипотеза на телесна специфичност."

Како тест за оваа хипотеза, Касасанто и неговите колеги ја испитувале разликата во тоа како носат одлуки поединците со доминантна десна рака наспроти оние со лева. Разгледувале дали да се биде деснак или левак може да влијае врз расудувањето за апстрактните идеи како вредност, интелигенција и чесност.

Преку серија на експерименти, научниците откриле дека, општо земено, луѓето имаат тенденција да ги претпочитаат нештата кои ги среќаваат на иста страна како и нивната доминантна рака.

Кога учесниците биле запрашани кој од дадени два производи би го купиле, кој од двајца кандидати за работа би вработиле, или кое од две вонземски суштества им изгледа побезопасно, деснаците рутински го одбрале производот, лицето или суштеството чија слика ја виделе на десната страна на страницата а леваците го претпочитале она кое го виделе на левата.

Овие видови на преференции се пронајдени дури и кај децата на возраст од 5 години па натаму.

Но, зошто нашата доминантна страна е битна кога станува збор за правење вакви апстрактни оценки? Сето тоа се сведува на флуентноста, според Касасанто.

На луѓето повеќе им се допаѓаат работите кои им се полесни за забележување и интеракција. Деснаците имаат полесна интеракција со нештата во нивната околина кои им се оддесно отколку оние кои им се од лева страна, па така ти обично „добро" го асоцираат со „десно" а „лошо" со „лево".

Како и да е, оваа преференција за работите на нашата доминантна страна не е дадена еднаш засекогаш.

Деснаците чија десна рака завршила со траен хендикеп почнале да асоцираат „добро" со „лево". Касасанто и колегите пронашле слична промена и помеѓу деснаците чија „добра" рака била привремено хендикепирана во лабораториски услови.

„После само неколку минути откако десната рака им била онеспособена, деснаците почнаа да размислуваат како леваци. Ако им го смените телото на луѓето, ќе им го смените и умот." – изјави Касасанто.

Ако се покаже како точна, импликацијата на овие сознанија за врската помеѓу доминантната страна и однесувањето би била значајна. Всушност, хипотезата за телесна специфичност може дури да игра улога и во однесувањето при изборите – резултатот да зависи од тоа дали кандидатот е на десна или лева страна од гласачкото ливче.

„Со оглед на тоа што околу 90 проценти од општата популација има доминантна десна страна, луѓето кои сакаат да привлечат клиенти, да продадат нешто, или да добијат гласови, треба да водат сметка дека десната страна на страницата или компјутерскиот екран може да биде „вистинската" страна."