Дали музичкиот талент е однапред детерминиран во гените, или пак се јавува сам по себе? Најновото истражување во Финска дава одговор на ова прашање.

Таткото и вујковците на Јохан Себастијан Бах беа признаени музичари, таткото на Чарли Паркер пијанист во во водвиљ, оној на Пол Мaкартни  трубач во бенд, а  Принц го добил своето име по истоименото џез трио на татка си. Од овие и безброј други примери, луѓето често заклучуваа дека музичкиот талент се наследува во семејството. Најновото истражување на 15 фински семејства, објавено во  “Журнал за Медицинска Генетика“  навистина потврдува дека талентот за музика е поврзан со гените.

Медицинскиот генетичар Ирма Јавела од Универзитетот во Хелсинки и нејзините колеги анализираа 224 членови на 15 семејства кои или беа самите музичари, или беа во некаква врска со професионални музичари или аматери. На испитаниците им беа дадени стандардни тестови за музички талент, како на пример способноста да се забележат различните тонови или разликите во времетраењето на тоновите. Јарвела утврди дека генетското наследство е одговорно за тоа што речиси 50% од испитаниците ги забележаа разликите, иако немаа никакво професионално музичко образование.

Исто така, таа лоцираше неколку ДНА секвенци кои се во врска со музичкиот талент. Еден од гените се користи за да се пронајде протеин кој вибрирањето на влакнестите ќелии во внатрешното уво го претвора во мозочни сигнали. Другиот ген кој го идентификуваше е претходно поврзуван со дислексијата, што сугерира дека развојот на говорот и музичкиот талент можеби имаат исто потекло.

“Сега се стремиме кон тоа да ги идентификуваме молекулите кои можат да ни помогнат да ја разбереме еволуцијата на музиката и како музиката посредува кај биолошките ефекти“, изјави Јарвела.