Луѓето размислуваат многу покреативно кога работат за некој друг отколку кога работат за себеси, вели едно ново истражување.

На 262 студенти им биле дадени 7 минути за да нацртаат марсовец кој би служел како почетна инспирација за научно-фантастична приказна. На студентите им било кажано дека приказната ќе треба да ја напишат или самите тие или пак анонимно лице. Двајца декодери ги оценувале цртежите според бројот на необични и вонвселенски детали на нив (на пример, наместо две, да има три очи). Се покажа дека цртежите кои биле правени за други луѓе биле многу покреативни отколку тие што студентите ги нацтрале за себе.

Во едно друго истражување кое помалку ја оценувала субјективноста на креативноста, од 137 студенти било побарано да разрешат загатка во која се барало да најдат излез од една кула*. На половината од ним, им било кажано да се замислат себеси во кулата, а на другата половина да замислат некој друг внатре. Две третини од студентите кои замислиле некој друг во кулата ја решија загатката а само 48% од тие што се замислиле самите внатре, успеаја да ја разрешат загатката.

Општо познато е дека најкреативната работа се прави за публика која се состои од едно лице, меѓутоа, истражувачите тврдат дека луѓето размислуваат на еден апстрактен, сеопфатлив начин кога работат за други луѓе а со тоа си отвораат нови креативни патишта. Тие, исто така, црпат инспирација и од задоволството да им направат добро дело некому.

* Загатката: „Еден затвореник се обидува да избега од една кула. Наоѓа јаже во неговата ќелија кое е не е доволно за да стигне безбедно до земјата. Го поделил јажето на пола, ги врзал двата дела и избегал. Како успеал да го направи тоа?“