Личностите со таканаречен “воинствен ген“ се поагресивни како одговор на провокација. Тоа го тврди Роуз МекДермот, професор по политички науки на Браун Универзитетот и коавтор на  ново истражување.

Во експериментот, кој воедно е и прв кој го испитува степенот на агресија како одговор на провокација, од субјектите беше побарано да му нанесат физичка болка на  противникот за кој што беа убедени дека ги ограбил, така што ќе го натераат да испие жежок лут сос.

Моноамин оксидаза А е ензим кој ја нарушува функцијата на важни невротрансмитери во мозокот, како допамин, норепинефрин и серотонин. Ензимот е регулиран од страна на моноамин оксидаза А генот (МАОА). Луѓето имаат разни облици на овој ген, што резултира во разни нивоа на ензимска активност. Оние кои имаат ниско ниво на генот (МАОА-L) создаваат помало количество на ензимот, за разлика од оние кои имаат високо ниво на овој ген (МАОА-H). Тие продуцираат поголемо количество од ензимот.

Неколку студии открија поврзаност помеѓу ниско активниот облик на МАОА и агресијата во набљудувачки истражувања. Околу една третина на луѓето во западната популација имаат ниско активен облик на МАОА. За споредба, ниско активниот облик на ензимот е многу позастапен (отприлика две третини) кај некои народи кои имаат воинствена историја. Затоа долго време и постоеја контроверзи како и сомнежи околу тоа дали МАОА е или не е “воинствениот ген“.

Експериментот на МекДермот и нејзините колеги претставуваше синтеза на знаења од областа на психологијата и економското однесување на поединците.
Во првиот дел од тестирањето научниците сакаа да проверат дали МАОА-L индивидуите се поагресивни кога се соочени со провокација. Вкупно 78 машки испитаници (студенти на Калифорнија-Санта Барбара Универзитетот) зедоа учество во експериментот преку поврзани компјутери. Секој субјект (А) требаше да изврши задача преку компјутерот, со што заработи пари. Потоа на истите им беше кажано дека постои опасност од непознат партнер (Б), кој се поврзал на мрежата, и може неовластено да им одземе дел од заработените пари. Тогаш А субјектите имаа избор да го казнат Б натрапникот така што ќе го натераат да изеде неподносливо врел и лут сос. Но, за тоа требаше да платат, така да извршувањето на казната не беше баш едноставно. Всушност, натрапникот за кој тие веруваа дека ќе ги ограби, беше компјутер, кој им овозможи на истражувачите да имаат контрола врз одговорите. И секако, никој навистина не беше казнет со лут сос.

Резултатите го покажаа следното:
•    Оние кои имаа ниско ниво на МАОА се покажаа значително повеќе агресивни за разлика од оние кои имаа високо ниво на МАОА ензимот.
•    Се докажа силна поврзаност на генетската интеракција со околината, како на пример дека МАОА е помалку поврзан со низок степен на провокација (кога е одземена помала сума пари), но станува причина за агресија кога провокацијата е поголема (кога е одземена поголема сума пари).

Резултатите ги поддржуваат наодите на претходните истражувања кои сугерираат дека МАОА влијае врз агресивното однесување, со потенцијални импликации за насилство, криминал и интерперсонална агресија. Наодите за генетското влијание на агресијата и казнувањето исто така ја ставаат под знак прашалник скорашната идеја дека луѓето се “алтруистички“ казнувачи, кои ги казнуваат престапниците за доброто на групата. Овие резултати ги поддржуваат теориите за соработка кои велат дека постојат мешани стратегии кај популацијата. Некои може да казнуваат повеќе отколку што тоа го прават останатите, и како причина за  тоа се посочува прикриена еволуциона логика.