Дали некојпат сте се запрашале зошто се чини дека некои жени се полоши од останатите? Сето тоа е генетски детерминирано.

Научниците од Универзитетот во Питсбург открија дека однесувањата како агресија, непријателство и лутина можат да бидат генетски, потекнувајќи од варијации во генот кој е примател на серотонин. Индрани Халдер, Проф. Др. од Кардиоваскуларниот Медицински Програм на Универзитетот во Питсбург, ги изложи своите наоди во 2007 година на годишната средба на Американското Психосоматско Здружение во Будимпешта, Унгарија.

Претходните студии го поврзуваа хормонот серотонин со лутина и агресија кај луѓето и кај животните и покажаа дека зголемена серотонинска активност е поврзана со опаѓањето на агресивното расположение и лутината. Во оваа студија истражувачите сакаа да откријат дали оваа поврзаност е генетски одредена. Воедно, ова истражување е прво кое ја проучи врската помеѓу варијациите на примателот на серотонин, 2Ц генот, и лутината и агресивноста.

Изведена на Физиолошката Лабораторија на Универзитетот во Питсбург, студијата опфати 550 жени од европско потекло кои не беа во никаква меѓусебна поврзаност. Со цел да се откријат нормалните варијации во гените и однесувањето, жените не беа претходно проверувани како се однесуваат. Научниците открија дека оние кои имаа една или две промени во регионот на 2Ц генот, примателот на серотонин, имаа послаби резултати на тестовите за лутина, непријателство и агресија.

Овие наоди можат да помогнат да се воспостави потенцијален маркер за одредени состојби поврзани со агресијата и лутината.

"Агресијата и лутината можат да наговестат хипертензија, гликозен метаболизам и срцеви заболувања", изјави др. Халдер. "Генетскиот маркер за агресија кој го пронајдовме исто така може да биде корисен за да се предвиди дали некоја личност ќе има склоност кон вакви заболувања".