Спиете дури и премногу а постојано се чувствувате ненаспано? Можеби страдате од хиперсомнија...

Хиперсомнија се однесува на група слични нарушувања кои се одликуваат со прекумерна дневна поспаност. Постојат две главни категории на хиперсомнија: примарна хиперсомнија (идиопатска хиперсомнија) и рекурентна хиперсомнија (рекурентна примарна хиперсомнија). И двете групи се карактеризираат со истите знаци и симптоми, а се разликуваат само по фреквентноста и регуларноста на појавувањето на симптомите.

Примарната хиперсомија се карактеризира со прекумерна дневна поспаност во подолг временски период. Скоро сите симптоми се присутни во оваа форма. Рекурентната хиперсомнија вклучува периоди на прекумерна дневна поспаност кои траат од еден до повеќе денови, а потоа симптомите се повлекуваат се до наредната епизода на поспаност. Една од најдобро документираните и проучените форми на рекурентна хиперсомнија е Клеин-Левиновиот синдром или синдромот на заспаната убавица.

Лицата кои имаат хиперсомнија немаат проблеми во ноќното спиење. Она што име е проблем е будењето наутро и останувањето будни и наспани за време на денот. Луѓето со хиперсомнија често пати имаат потреба за дремка повеќе пати во денот, а по будењето од тие кратки дремки, тие сеуште се чувствуваат ненаспано. Хиперсомнијата понекогаш дури може да биде погрешно дијагностицирана како нарколепсија. Иако овие две состојби се слични, во многу нешта тие се разликуваат.

Најзначајната разлика се состои во тоа што лицата со нарколепсија чувствуваат ненадејна поспаност, додека лицата со хиперсомнија почнуваат да чувствуваат поспаност постепено. Исто така, оние со нарколепсија откако ќе се разбудат од кратката дневна дремка, се чувствуваат наспани и свежи, додека тоа не е случај со оние кои имаат хиперсомнија.

Можеби ќе ве чуди фактот дека хиперсомнијата и не е така ретко нарушување. Генерално, околу 5% од возрасната популација се жали на прекумерна сонливост во текот на денот. Но сепак, ова не значи дека сите тие со проблеми со поспаноста, имаат хиперсомнија. И покрај многубројните обиди на истражувачите и лекарите да го третираат ова нарушување, досега не е пронајден конретен лек. Стимулансите, генерално не се препорачуваат во третманот на хиперсомнија, бидејќи тие ги третираат само симптомите на дневна поспаност, а не и основната причина. Некои истражувачи веруваат дека третирањето на хипоталамусот може да понуди решение во справувањето со оваа состојба. Постојат индиции дека хиперсомнијата може да биде еден од начините на манифестација на депресија исто како што инсомнијата може да биде показател за таквата состојба.