Во средниот век го викале меланхолија. На почетокот на 20-тиот век е познат како неврастенија. Од 30-тите до 70-тите години на минатиот век го добива името нервен слом.

Терминот „нервен слом" луѓето го користат за да окарактеризираат цела палета на ментални нарушувања, но вообичаено го означува искуството на „пукање" под голем притисок, ментален колапс или ментална и физичка изнемоштеност.

Но, дефинитивно да појасниме, „нервен слом" не е клинички термин. Нема научна дефиниција за нервен слом, и баш и нема некоја посебна врска со нервите. „Нервен слом" е неточен и ненаучен термин кој не се употребува во психопатологијата.

Може да означува многу работи, па како што во модерната медицина болестите се делат на подгрупи со појасни дефиниции, на пример едно е „рак", а друго „рак на матка во прв стадиум", така и терминот „нервен слом" е обично општ назив за неколку нарушувања кои имаат свои попрецизни дијагнози.

Дијагноза која најмногу личи на она што во јавноста е познато како нервен слом е онаа на клиничката депресија. Депресивните епизоди може да се предизвикани од генетски и биолошки фактори и се честопати активирани од социјални ситуации или случувања во околината. Депресијата обично е позната како „губење на интерес или задоволство во речиси сите активности" и „постојана замореност без физички напор". Ја карактеризира недостаток на енергија и мотивација заедно со чувства на вина и безнадежност. Многу често е предизвикана од стресни ситуации, како што се потешкотии во врската, здравствени проблеми, последици од некоја несреќа или смрт на некоја сакана личност.

Покрај депресијата, и редица други нарушувања може да се вклопат во поимот за нервен слом, но обично се работи за некој од овие:

• Анксиозно растројство,
• Панични напади,
• Пост-трауматско нарушување,
• Акутен стрес,
• Психотични епизоди со елементи на шизофренија,
• Биполарно растројство.

Секое од овие нарушувања си има своја постапка на дијагностика и третирање. Причината зошто терминот „нервен слом" е толку раширен и омилен кај луѓето е веројатно тоа што речиси сите обично преферираат да имаат некое физичко (на крајот на краиштата, нервите се физичко нешто) отколку психопатолошко нарушување или болест.

Статистички гледано секој трет човек, барем еднаш во животот бил на работ на нервен слом, а секој петти или шести, страда од некоја форма на психопатолошко нарушување. Па така, следниот пат кога вие или некој ваш близок ќе доживеете „нервен слом", не е лошо да се консултирате со психолог или психијатар.