Хистеријата во минатото, се до 17 век, била третирана како исклучиво женска болест која настанува заради движење на матката низ телото.

Денес, под хистеријата се подразбира невролошко пореметување под закрила на дисоцијативните и нарушувањата на личноста кои можат да придружуваат и други веќе присутни психопатолошки состојби како депресијата.

Порано, како хистерија било дијагнистицирано речиси секое емоционално или психијатриско нарушување кај жените. Гален, лекар од вториот век, сметал дека хистеријата е последица на сексуална депривација и ја третирал со интимна масажа, постапка која според денешните медицински стандарди е дискутабилна.

Хистеријата добива на масовна популарност во деветнаесеттиот век благодарение пред се на Жан-Мартин Шарко, невролог и ментор на Зигмунд Фројд. Шарко посветил многу години во проучување на жените кои страдаат од хистерија во Салпетријер болницата во Париз.

Депресијата споена со хистеријата (или опсегот на дисоцијативни и личносни нарушувања кои ги опфаќа) ги има истите ризични поттикнувачки фактори како и само депресијата. Тука се вклучени, злоупотребата, конфликтите, смрт или загуба на значајна личност, генетиката како ендоген фактор, некои медикаменти (особено за третман на висок притисок), големи настани во животот, сериозна болест или зависност од некои супстанци (дрога, алкохол,...).

Симптомите за хистеричната депресија не се толку лесни за одредување, но со внимателна дијагностика се забележуваат

• хистеричните конвулзии,

• пореметувања на осетот,

• хипоестезија (делумно губење на осетот),

• хиперестезија (екстремно губење на осетот),

• аналгезија (изгубен осет за болка) и

• парестезија (прекумерна осетливост).

Според оние кои ги застапуваат психосоматските чинители како главен фактор за појава на хистерија, таа се дефинира како „полисимптоматско нарушување кое започнува рано во животот, главно ги погодува жените и го карактеризираат рекурентни, повеќе соматски поплаки најчесто опишани на драматичен начин". Низа студии покажале дека оние кои страдаат од депресија пројавуваат психолошки и емоционални симптоми кои е многу тешко да се одвојат од други психопатолошки нарушувања како што е депресијата.

Дефиницијата за хистерија е поприлично широка а ова ја отежнува работата при идентификација и проучување на истата особено во интеракција со други нарушувања како што е депресијата. Во една понова студија каде што е искористена Хамилтоновата Скала за Депресија заедно со еден новосоздаден прашалник за одредување на хистерична личност, направен е обид да се провери врската помеѓу двете нарушувања кај хоспитализираните жени. Најдена е позитивна корелација, но сепак потребни се дополнителни истражувања за да се разбере подетално врската помеѓу овие две интересни нарушувања.