Окситоцинот, хормонот кој предизвикува луѓето да се заљубуваат, да имаат доверба и добро да се однесуваат со другите, може да биде и лош.

Очигледно, оваа супстанција ги зголемува социјалните предиспозиции, без разлика дали се позитивни или негативни, вели Џенифер Барц, психолог од Њујорк.

Претходните истражувања покажале дека примањето на хормонот преку носот прави една доверлива личност да биде уште подоверлива, меѓутоа исто така, една сомнителна личност ја прави полоша и уште повеќе непријателски расположена.

„Окситоцинот не ги прави луѓето само посигурни, подоверливи и поотворени кон околината,“ – вели Барц.

Овие нови резултати отвораат нови ставови за плановите на некои истражувачи да го внесуваат во луѓе со аутизам и други психијатриски состајби кои вклучуваат тешкотии со социјализацијата, додава таа.

Нејзиниот тим испитуваше 14 луѓе кои имале дијагноза која била на граница на нарушување на личноста и 13 доброволци без никакви психијатриски состојби. Првата група на луѓе покажале несигурност за нивните врски, стравот да бидат напуштени и барањето на постојана потврда од партнерот.

Ваквите нарушувања најчесто се јавуваат кај жените, ама Барц вклучи и 4 мажи. Групата со здрави доброволци имаше 7 мажи.

Членовите од секоја група играле компјутерска игра заедно со истражувач кој се претставувал како доброволец. Во секоја од трите рунди, доброволците требаше да предвидат дали нивниот партнер ќе соработува со нив и со тоа секој играч да заработи по 6 долари или пак партнерот ќе го напушти и ќе добие 4 долари.

Доброволците кои сметаа дека нивниот партнер ќе ги напушти можеа да ја напуштат играта и да земат 4 долари за себе.

Членовите со проблеми од двата пола почесто се откажувале од играта и тоа во првите рунди откако примиле спреј со окситоцин во носот отколку кога им бил впрскан плацебо спреј. Вдишувањето на хормонот само го зголемил веќе високото ниво на непријателски сомнеж и доверба.

Психички здравите играчи станале покооперативни во играта со пари откако примиле окситоцин.

Вдишувањето окситоцин преку носот ја зголемува меморијата кај мажите за нивните мајки со што тие се присетуваат дали нивните мајки ги поддржувале или не, вели Барц. Нејзиниот тим од 31 маж пополни анкета во која тие ја објаснија врската со нивните мајки до нивната 16-та година.

Оние што имале добра врска со мајките се сеќавале на нив како грижливи личности кои им давале поддршка, а ова се покажало откако примиле окситоцин. По примањето на окситоцин, оние кои имале лоша врска со мајките се сеќавале на нив како личности што не се грижеле за нив и не им давале поддршка.

„Овие податоци покажуваат дека окситоцинот не е само хормон на љубовта – кај различни луѓе, различно влијаат,“ – вели Грег Норман од Универзитетот во Колумбија.

Норман и неговите колеги велат дека окситоцинот го стимулира срцето да чука побрзо кај луѓе кои имаат стабилни социјални врски но не и кај луѓето кои постојано се чувствуваат осамени.

Други истражувачи откриле дека окситоцинот стимулира поголема доверба кај припадниците на една иста етничка група и поголема доза на непријателство кон други групи.