Едно ново истражување открива дека децата добро разбираат дека  позитивното мислење може да и помогне на индивидуата да се чувствува подобро.

Овој факт може да им биде поттик на родителите да го стимулираат оптимизмот кај нивните деца и да им покажат како ваквото однесување им ги подобрува емоциите.
Во истражувањето биле вклучени 90 деца на возраст од 5 до 10 години. Тие слушале 6 илустрирани приказни во кои два од ликовите ја чувствуваат истата емоција по доживувањето на нешто позитивно (како на пример добивањето на ново кученце), негативно (истурање на млеко), или амбивалентно (средба со нов учител).

Следејќи го секое искуство, еден од ликовите има одвоена оптимистичка мисла, ставајќи го случувањето во позитивен контекст, а другиот има одвоена негативна мисла, која го става случувањето во негативен контекст. Истражувачите ги опишуваат мислите вербално и потоа ги прашуваат децата да ги проценат емоциите на секој од ликовите посебно, како и да дадат објаснување за неговите емоции.

Дури и петгодишните деца предвиделе дека луѓето ќе се чувствуваат подобро ако нивната мисла била позитивна ( во споредба со тоа ако имале негативна мисла).
Уште повеќе, децата покажале извонредно силен увид за влијанието на позитивните во споредба со негативните мисли во двосмислените ситуации. Како што станувале постари бележеле значаен развој во нивното разбирање за врската емоција-чувство.

Истражувањето исто така покажало дека децата (како впрочем и возрасните) имаат потешкотија во разбирањето како позитивното мислење може да крене нечиј дух во ситуација во која се случуваат негативни настани – како на пример ако паднете и се повредите. Кога требало да се справат со ваква ситуација, нивото на надеж и оптимизам кај децата играло улога во нивната способност да ја разберат моќта на позитивното мислење, но ставот на родителите во врска со таа ситуација играл уште поголема улога.

„Најсилниот предиктор за знаењето на децата за користа од позитивното мислење – покрај возраста – не било сопственото ниво на надеж и оптимизам кај детето, туку нивото на нивните родители“, изјавува водачот на студијата Др. Кристи Бамфорд. Резултатите укажуваат на улогата на родителите кога на децата треба да им се помогне да научат како да го искористат позитивното мислење за да се чувствуваат подобро кога нешто лошо ќе им се случи, нотира Бамфорд. „Накратко, родителите се тие кои што треба да го моделираат својот поглед кон посветлата страна“ – завршува Бамфорд.