За вашиот мозок нема никаква разлика дали сте професионален спортист или пак само страстен навивач.

Научниците од Универзитетот во Чикаго открија дека делот од мозокот кој се користи при спортување исто така се активира и при користењето на  спортски термини.

Истражувањето беше спроведено врз играчи на хокеј, навивачи и луѓе кои никојпат не гледале хокеарски натпревар ниту пак го практикувале овој спорт. За првпат, резултатите покажаа дека мозочниот регион кој е обично поврзуван со планирањето и контролирањето на дејствијата се активира кога навивачите и спортистите слушаат разговори за нивниот спорт. Зголемувањето на мозочната активност им помага на атлетичарите и навивачите да разберат информации за спортот, иако додека го слушаат овој спортски разговор немаат никаква намера спортски да се активираат.

Студијата покажува дека мозокот е веројатно пофлексибилен во зрелоста отколку што досега се сметаше. "Покажуваме дека активностите кои не се поврзани со јазикот, како играњето или гледањето спорт можат да ја зголемат способноста на луѓето да ги разберат детално информациите за нивниот спорт бидејќи мозочните делови кои се користат при спортот исто така се инволвираат и во сфаќањето на јазикот," изјави Шиан Бејлок, помошник професор по психологија на Универзитетот во Чикаго.

"Спортувањето и гледањето спортови има трајни ефекти врз разбирањето на јазикот бидејќи ги менува нервните мрежи одговорни за разбирање на тој начин што во нив ги инкорпорира регионите кои се активни при спортувањето," изјави таа.

Истражувањето би можело да има поголеми последици за учењето. Тоа покажува дека вклучувањето во некоја активност задира во мозочните мрежи кои обично не се поврзани со јазикот, со што се подобрува разбирањето на јазикот поврзан со таа активност, додаде Бејлок.

За потребите на студијата, истражувачите земаа дванаесет професионални хокеари и хокеари кои играа за колеџи, осум навивачи и девет поединци кои никогаш немаа одгледано хокеарски натпревар. Тие требаше да слушаат реченици за хокеарите со стручни хокеарски термини, но и реченици за секојдневните активности на хокеарите. Додека субјектите ги слушаа речениците, нивните мозоци беа скенирани со Функционална Магнетна Резонанса (ФМРИ), што овозможи да се види кои мозочни делови беа најактивни при слушањето.

Потоа испитаниците требаа да решат тестови кои беа осмислени така да го проценат нивното разбирање на речениците.

Иако повеќето испитаници го разбираа разговорот за секојдневните активности, хокеарите и навивачите беа значително подобри во разбирањето на "хокеарскиот јазик".

ФМРИ скенерот откри дека кога хокеарите и навивачите слушаат реченици поврзани со хокеј, кај нив се активираат мозочните региони кои обично се користат за планирање и физички дејствија. Зголемената активност во моторните делови на мозокот им помага на навивачите и хокеарите подобро да ги разберат спортските термини. Резултатите покажуваат дека спортувањето или гледањето спортски натпревари може значително да придонесе за подобро разбирање на јазикот, изјави Бејлок.

Студијата Бејлок ја спроведе со помош на Хауард Нузбаум, професор по Психологија на Универзитетот; Стивен Смол, професор по Неврологија и Психологија на истиот Универзитет, и студентите Јан Лајонс и Ендрју Матарела – Мајки.