Луѓето, а особено спортските навивачи имаат селективна меморија кога се работи за погодоците и промашувањата на нивниот тим.

Во едно истражување при кое се користеше снимка со возбудлива завршница по кошаркарски натпревар помеѓу екипите на Дјук и Универзитетот од Северна Каролина, научниците фановите многу подобро ги паметат добрите работи кои им се случиле на нивниот тим, отколку лошите. Ова истражување имаше за цел да ја разбере поврзаноста помеѓу емоциите и меморијата, што може да влијае врз пост-трауматското стресно  пореметување и врз начинот на кој луѓето се сеќаваат на своите спомени.

Трудејќи се да откријат начин како да ги измерат ефектите кои се случуваат во мозокот при изложеност на силни емоции, научниците од Дјук дојдоа до идеја за таа намена да ги "искористат" кошаркарските фанови кои живеат и умираат за секој погоден шут. Користејќи снимка од натпревар, истражувачите добија шанса да откријат како мозокот се справува со силни, брзи, позитивни и негативни емоции.

“Можете да добиете многу повеќе емоционален интензитет од кошаркарска снимка отколку на било кој друг етички начин,” вели коавторот на студијата Дејвид Рубин, професор по психологија и неврологија на Дјук. На пример, сличните истражувања може да користат слики од цвеќиња наспроти осакатени тела.

За потребите на истражувањето, на двадесеттина студенти од Дјук и Универзитетот од Северна Каролина (УСК) им беше прикажана изменета лента од натпреварот во февруари 2000 година во Дин Смит арената на УСК, каде Дјук победи во продолжението со 90-86. Тие го гледаа целиот натпревар три пати заедно со неколку истомисленици и потоа секој беше индивидуално  испратен до скенер за магнетната резонанца каде што им се прикажуваше серија од клипови по 12 секунди кои водат до шут. Секој од 64-те снимени сегменти завршуваше точно кога играчот упатуваше шут кон кошот, а субјектите требаше да погодат дали истиот завршил со погодок или не.

Испитуваните субјекти беа попрецизно се сеќаваа на успешните шутови на нивниот тим, отколку на промашените. Исто така, помалку ги помнеа погодените шутови на противничкиот тим. Позитивните емоции ја подобрија меморијата и го зголемија степенот на нивното внимание, вели неврологот Кевин Лабар, кој беше коавтор во оваа студија, објавена  во списанието Journal of Neuroscience.

При скенирањето со магнетна резонанса, истражувачите забележаа дека бројни области од мозокот ја интензивираат својата активност со цел да формираат сеќавање. Поврзаноста  на навивачите со натпреварот вклучува емоционална компонента од амигдалата, компонента на сеќавање од хипокампусот и емпатија од предфронталниот кортекс така што субјектот чувствува поврзаност со играчот или со другите навивачи од неговата страна, вели Лабар. Некои од сензомоторните области, исто така, се осветлуваа, што значи дека субјектот се замислувал себеси како шутерот. Мозочните области кои го контролираа вниманието беа поактивни за потезите кои беа во корист на тимот кој го поддржува навивачот, отколку за тие кои не беа корисни за неговиот тим.

Овие мозочни области функциионираат заедно во подобрувањето на капацитетот на меморија, особено при емоцинално интензивна игра, вели Лабар, кој е помошник професор по психологија и неврологија.

За жал, трауматските настани се складираат во меморијата на ист начин, преминувајќи во постојани сеќавања кои се тешки за справување, вели Рубин. “Мозочните снимки  пружаат увид кој не можеше да се добие со поранешната технологија, како истражувањата на мозочните оштетувања.”

Тековните студии од страна на истите истражувачи ги набљудуваат навивачите директно за време на натпреварот, за да дознаат кои области на мозокот се првенствено вклучени во формирањето на позитивни и негативни сеќавања. Рубин исто така би сакал да дознае како мозокот на емотивно оштетените и депресивни луѓе може да реагира поразлично.

Пилот студија вклучуваше десеттина жени кои го поминаа супер-фан тестот за кошарка, но дури и после пет или шест прикажувања на натпреварот, нивното сеќавање на снимките беше многу мало за да се искористи. Истражувачите не се сигурни зошто се случи тоа, но би сакале повторно да се обидат со жени кошаркарки или пак да им пуштат снимки од кошаркарски наптревар помеѓу жени, а не мажи.

Рубин вели дека навивачите на Дјук и УСК еднакво добро го поминаа тестот на сеќавање  иако навивачите на Дјук одговараа побрзо и беа посигурни во себе. “Тие сметаа дека се подобри, но не беше така,” вели тој. Роберто Кабеза, професор по психологија и неврологија.