Спортистите се способни да донесат многу брзи одлуки во комплексна околина. Зошто е тоа така?

Кој може полесно да премине фрекфентна улица, борач или експерт по психологија? Ова прашање беше главната мотивација за новиот експеримент каде што спортските типови на студенти се натпреварувале со нормалните студенти при преминувањето на улицата. Резултатите беа зачудувачки.

За овој експеримент, истражувачите собрале 36 машки и женски студенти на возраст од 18 до 22 години. Половината биле спортисти кои се занимавале со разни спорски активности, кко на пример планинско трчање, кошарка, пливање, тенис, борење, фудбал и гимнастика. Некои од нив биле многу издржливи, други биле силни и моќни, а имало и прецизни.

Остатокот од доброволците биле млади и здрави студенти кои не се занимавале со спорт, а доаѓале од различни оддели на универзитетот.

Сите беа поставени во соба каде што оптички беше прикажана една улица со многу сообраќај.

Кога видеото се активира, студентите се најдоа на улица помеѓу згради. Оттаму, требаше да тргнат кон една фрекфентна улица и кога ќе стигнеа таму, требаше да ја преминат улицата. Виртуелните автомобили минуваа од двете страни со брзина од 60 до 88 километри на час.

Кога се почувствуваа сигурни, студентите се обидуваа да ја преминат улицата. Им беше кажано да одат а не да трчаат, и имаа време од 30 секунди да ја преминат улицата откако ќе застанат пред неа. При некои обиди, не им беше одземано вниманието. Во други случаи, тие слушаа музика на слушалки или разговарале на мобилен со своите пријатели. Секој доброволец направи по 96 обиди.

Успехот варирал. „Стапката на успех беше околу 85%.“ – тука станува збор за случаите кога студентите ја преминале улицата без инциденти, вели Лора Чадок, студент на универзитетот и автор на истражувањето. Поразот значеше удар, меѓутоа за среќа само виртуелен удар.

Спортистите биле подобри отколку оние што не се занимавале со спорт, меѓутоа, ова беше очекуван резултат за оние кои биле во добра физичка состојба. Но, она што беше зачудувачко е фактот дека не беше брзината или спремноста на телото пресудна. Сите чекореа со иста брзина. Тие не скокале преку автомобилите. Тие само погледнале повеќе пати кон лево и кон десно пред да ја преминат улицата, со што збрале повеќе податоци и побрзо реагирале отколку останатите.

„Тие не се движеа побрзо од другите,“ – вели Арт Кремер, „Се чини дека тие само побрзо размислувале.“

Рене Мароа од Универзитетот Вандербилт, кој не беше дел од овој експеримент, вели: „Ова е навистина интересно истражување.“ Тој смета дека податоците имаат одредена интуитивна логика, затоа што спортистите се способни да донесат многу брзи одлуки во многу комплексни околини (исто кога фудбалерите решаваат веднаш каде да ја насочат топката).

Интересно е тоа што досега не постои никакво истражување кое испитувало како се однесуваат спортистите во реални ситуации. Едно истражување направено во Кина, откри дека професионалните играчи на бадминтон со огромна прецизност можеле да одредат каде точно е падне топчето на снимките од натпревари кои ги гледале. Додека ги гледале снимките, тие покажале високо ниво на електрична активност во пределите на мозокот поврзани со вниманието и меморијата.

Дали професионалните играчи на бадминтон би биле способни да преминат фрекфентна улица подобро отколку аматерите?  Истражувачите даваат потврден одговор и сметаат дека причината е иста – побрзата реакција на мозокот. Чадок вели дека постојаната работа на повеќе полиња и побрзото обрабутување на податоците го зголемува капацитетот за побрза работа на мозокот кај спортистите.

Се разбира, не мора да значи дека спортот е главна причина за побрзата работа на мозокот. Наместо тоа, можебиовие луѓе биле природно надарени брзо да обработуваат податоци, па така станале врвни спортисти. Доктор Кремер вели: „Сметам дека и двете работи имаат удел.“ Но тој додаде дека во секој случај, спортистите се покажале подобри при преминувањето на фрекфентните улици без разлика дали од нив се барала брзина или тактика – и тоа јасно покажува дека физичкиот тренинг може да го реоформи мозокот.

Истражувачите сакаат да продолжат да да испитуваат. Но едно е јасно, спортувањето како што е трчањето, пливањето, тенисот можат да ја изострат концентрацијата и да ја зголемат способноста на луѓето брзо да се снаоѓаат кога е потребно.

Сепак, чувајте ги мобилните во џеб. Слушањето музика не го зголеми бројот на инциденти, меѓутоа разговорот на телефон беше опасен дури и за спортистите.