Светот е збунувачка мешавина од луѓе, предмети, звуци, мириси и настани и ги има премногу за да можеме да ги доживееме сите. Затоа, најчесто нашето внимание е одвлечено од нешто неочекувано, како што е удирање на врата, или пак ние самите намерно се фокусираме на нешто што во моментот ни е битно, како на пример да го најдеме сопственото дете во огромна група на насмеани деца во школскиот двор. Исто така, знаеме дека луѓето обрнуваат внимание на работи кои се гледаат како награда, на пример, бараме храна кога сме гладни, или бараме вода кога сме жедни.

И што се случува кога работите што ги гледаме како награда не ни се битни? Дали тие се сеуште доволно моќни да ни го привлечат вниманието кога толку многу работи се наоѓаат во конкуренција со нив?

Според еден тим на невронаучници од Џонс Хопкинс, одговорот е "да", особено кога станува збор за парите. Тимот кој бил под водство на Стивен Јантис откри дека на испитаниците кои правеле тест за визуелно пребарување им било одвлечено вниманието од мали суми на пари кои се појавувале од време на време.

Резултатите покажуваат како мозокот реагира на стимул кој може да придонесе кон развојот на поефективни терапии за лечење од дрога и дебелина, вели Јантис, професор на школата за уметност и наука Кригер.

„Знаеме дека има луѓе кои користат дрога но не се зависници, но исто така знаеме дека постои врска помеѓу еуфоријата што ја предизвикуваат дрогите и како тоа чувство влијае врз мозокот и му прави тешко да ја потисне желбата повторно да го искуси тоа чувство," – објаснува тој. „Еден аспект на ова сценарио е како предметите кои се поврзани со награда автоматски го привлекуваат нашето внимание исто како што понуда за евтина пијачка може да го привлече вниманието на алкохоличар кој се лечи. Ако се разберат психолошките и мозочните механизми на самиот предмет и причината зошто некои луѓе се повеќе склони кон нив може да доведе до откривање на нови терапии."

Во истражувањето, луѓето прво бараа црвени и зелени кругови на една слика со кругови во секакви бои. Едната боја (на пример, црвената) носеше награда од 10 центи, а другата (можеби зелената) носеше вредност од еден цент. После еден час, испитаниците почнаа да бараат специфични форми (на пример, да бараат круг помеѓу ромбоиди) и бојата веќе не беше релевантна и не носеше никаква награда. Сепак, повремено, се појавувале црвени или зелени бои. Кога се појавувале, реакциите на испитаниците биле побавни.

Според Јантис, ова докажува дека огромен број на луѓе во истражувањето биле оттргнати од црвените и зелените предмети, иако им било кажано дека треба да ги игнорираат затоа што веќе преминале на друга вежба.

„Ни беше јасно дека црвената и зелената боја им станаа значајни на испитаниците, затоа што во нивните мозоци, боите беа поврзани со награда," – вели Јантис.

Исто така, испитаниците правеа тест за мерење на нивната импулсивност.

„Една мерка за добра когнитивна контрола е колку долго едно лице може да ја држи информацијата во краткотрајната меморија, и откривме дека оние кои биле помалку импулсивни помалку паѓале на оттргнување на вниманието од оние работи кои немале вредност но биле поврзани со награди." – вели Јантис. „Исто така, откривме дека оттргнувањето на вниманието предизвикано од предметите поврзани со награда останува неколку недели после првото откривање."

Тимот моментално испитува како се осознава вредноста и како научената вредност престанува да се појавува во мозокот, вели Јантис.

„Сметаме дека ваквиот вид на привлекување на вниманието игра улога во неколку клинички синдроми меѓу кои е и зависноста од дрога."