Научниците докажаа дека вашите најблиски и пријателите не се ни одблиску толку среќни како што претпоставувате.

Дали празничните забави - со сета нивна веселост и добродушност – прават да се чувствувате како да сте единствената личност на светот на која сите бродови и потонале?

Дали доживувате еден вид на обратно schadenfreude (чувство на задоволство од несреќата на другите) кога добивате новогодишна честитка во поштенското сандаче - чувство дека другите се среќни, навистина среќни, а нивната среќа ве прави несреќни, па дури и полошо?

Развеселете се! Можеби сте несреќни, но не сте сами - барем според истражувањето од Стенфорд Универзитетот објавено во списанието Personality and Social Psychology Bulletin.

Во студијата, истражувачите изјавуваат дека “луѓето се систематски пристрасни  во нивните проценки за животот на нивните пријатели, притоа потценувајќи ја распространетоста на негативните емотивни искуства. Луѓето можеби мислат дека се поосамени во своите емоционални тешкотии отколку што навистина се.” Тие додаваат дека ова во голем дел се случува поради тоа што свесно или несвесно, луѓето ги кријат своите негативни чувства.

Една причина за ова, е што луѓето имаат тенденција да бидат посреќни кога се во друштво. Ние не се гледаме во моментите на осаменост, кога е поверојатно да бидеме “тажни, иритирани, осамени и се досадуваме.” Покрај тоа, луѓето активно ги поттиснуваат негативните емоции кога се опкружени со други. Склони се да не зборуваат за тие чувства бидејќи тоа се смета за социјално неадекватно, јавуваат научниците.

Каков е исходот од сето ова? Луѓето не гледаат колку е тагата и негативните емоции се широко распространети , а ’емоционалното плуралистичко игнорирање’ може да ја намали општата благосостојба на луѓето,” тврдат истражувачите.

Трудот се базираше на докторската дисертација на психологот Александар Х. Џордан, сега истражувач во Школата за бизнис при Дартмут колеџот. Џордан забележал дека некои од неговите пријатели стануваа “вознемирени после читањето на меѓусебните постови на Фејсбук,”.

“Тие се разочаруваа со своите животи кога се логираа на Фејсбук и кога пребаруваа по наизглед ‘совршените’ животи презентирани од нивните пријатели,” вели тој. ”Се запрашав дали луѓето си создаваат општа илузија дека животот на другите е повесел отколку што навистина е. “

Во прилог на забелешката за овој Фејсбук ефект, во трудот се укажува дека тенденцијата да се потценуваат проблемите на другите луѓе објаснува зошто луѓето бараат трагедија во забавата.

Додека жалењето и плачењето не се соодветни на забава, добродојдени се во книгите, на филмските екрани и сајтовите во кои се озборуваат познатите личности. И тоа е некаков баланс, нели?