Која реченица важи во врската со Вашиот партнер – „спротивностите се привлекуваат" или пак „премногу сте слични, затоа сте заедно"? Со години се водат дебати за тоа дали сличностите или спротивностите кај партнерите прават врската да е убава и стабилна. Постојат и оние кои прават комбинација од двете – сметаат дека партнерите секако се надоврзуваат, и еден од нив размислува, а другиот делува.

Тим Лахае во неговата книга Спротивностите се привлекуваат, смета дека луѓето со сличен карактер никогаш не стапуват во брак затоа што ја губат меѓусебната привлечност. Исто така, Харвил Хендрикс, автор на Во потрага по љубовта која ја сакате, вели „Постои физичка поларност во универзумот која се рефлектира врз врските, особено кога станува збор за карактерните особини. Па така, личноста со повеќе енергија се привлекува со личност со послаба активност...некомпатибилноста придонесува за динамична, моќна, развојна и возбудувачка врска."

Авторите кои не се согласуваат со овој став, Скот Лилиенфелд, Стивен Лин, Џон Рушио и Бери Бејерштејн ја дефинираат Спротивностите се привлекуваат како еден од 50те најголеми митови на популарната психологија. Овие автори сметаат дека многу истражувања покажуваат дека луѓето со слични карактери повеќе се привлекуваат. Можеби хипотезата за тоа дека сличностите се привлечни важи за физичкиот изглед, начинот на поврзување, политичките и религиозните ставови, социо-економската позадина и нивото на образование.

Па дали сличностите се привлекуваат? Или спротивностите се привлекуваат? Можеби двете?

Постои едно истражување кое ги анализираше сличностите во врската според петте карактеристики на личноста. Петте карактеристики на личноста се:

- отвореност за нови искуства или затвореност

- совесност или неорганизираност

- екстровертност или интровертност

- согласување или несогласување

- вознемиреност или опуштеност

Податокот што изненадува е дека сличноста на овие карактерни особини придонесува за поголема брачна сатисфакција во првите години, но ваквите парови покажуваат намалена заинтересираност во подоцнежните години од бракот. Зошто?

Авторите сметаат дека кај паровите кои се по 20, 40 или 60 години, целите на врската, животните промени и надворешните потреби бараат друг вид на баланс на потребите и друг вид на проценување на сличните или различните карактерни особини.

- Паровите во раните години имаат за цел да се поврзат, да бидат интимни и да ги делат заедничките соништа со помош на сличните карактерни особини. Во суштина, врската добро функционира ако двете страни се отворени за нови искуства, или пак ако на двете страни им одговата да се опуштат и да не одат никаде, кога двете страни сакаат да зборуваат, или пак сакаат да седат сами.

Паровите на средновечна возраст со слични карактерни особини покажуваат намалена сатисфакција затоа што се појавуваат животни потреби кои претходно не постоеле. Се појавуваат проблеми со пари, работа, постари родители, деца итн. Партнерите со различни карактерни особини работат повеќе задачи истовремено но одделно. Ако едниот е поекстровертен и сака да се дружи, другиот ќе се грижи за домот. Од друга страна, ако и двете страни се совесни и амбициозни, сакаат да напредуваат, барањето на мајстор за поправка на домот и чување на дете може да предизвика стрес. Ако ниту еден од нив не е доволно организиран и не води грижа за парите, се зголемува стресот кога треба да се плаќаат сметките.

Размислете:

- животот никогаш не дава апсолутно точни проценки при истражувњата, ова истражување им дава шанса на средновечните парови, кога животот им поставува големи барања, да пробаат „да најдат значење" на стресот и притисокот што им се создава кога размислуваат како одлучиле да се изберат еден со друг.

- самото сфаќање дека имате проблеми со тоа што сте слични може да ја промени перспективата и да ја зајакне моќта на вашето "јас" при донесувањето одлуки. На пример, се согласувате дека и двајцата не сакате да се расправате со пари, па решавате да најдете некој што ќе ви помогне.

Партнерите кои се долго време во брак и имаат слични карактерни особини исто така покажуваат мала брачна сатисфакција отколку оние со различни особини. Едниот партнер чека другиот партнер да направи потег. Недостигот на сатисфакција се базира на неспособноста да се анализира самата личност, партнерот и животот.

На крај, можеби и едните и другите бракови се добри, и оние кои се слични, и оние кои се различни можат да живеат убаво, но во различен период во животот.