Пријателите не' познаваат подобро отколку ние самите...

Едно ново истражување покажува дека пријателите не' познаваат подобро отколку што се познаваме самите себеси, ова е еден податок кој звучи прилично контраинтуитивно.

„Сосема е природно да мислиме дека се познаваме повеќе отколку што не' познаваат другите," – вели психологот доктор Самин Вазир од Универзитетот во Вашингтон.

Една нова статија на Вазир и докторантот Ерика Н. Карлсон предлага дека прифаќањето на туѓото мислење е мудра опција. „Постојат аспекти на нашата личност за кои луѓето од страна знаат повеќе отколку самите ние и обратно," – вели Вазир.

„За да имате комплетна слика за вашата личност, потребни ви се двете перспективи."

Истражувачите велат дека иако генерално добро се познаваме себеси, постојат и слепи точки каде нашите желби, стравови и потајни мисли ја заматуваат реалноста.

Ваквата заматеност најчесто се јавува затоа што сакаме да имаме позитивна слика за себеси. Дури и кога би се гледале на видео снимка нема да ги промениме сопствените перцепции – другите што би ја гледале снимката лесно ќе ги посочат работите за кои ние не сме свесни.

Не е ни чудо што нашите партнери се тие што поминуваат најмногу време со нас и не' познаваат најдобро.

Но и непознатите можат лесно да не проценат: според облеката, музиката што ја сакаме па дури и постовите на фејсбук. Меѓутоа, нашите најблиски имаат причини да ги менуваат нивните погледи.

„Собиравме податоци од родители и на крај престанавме затоа што сфативме дека нема поента," – вели Вазир. Ваквите податоци покажуваа дека родителите сметаат дека нивното дете е прекрасно, најубаво и најшармантно.

Интересен е фактот дека луѓето не ги гледаат истите работи кај себеси како што на нив ги гледаат другите луѓе. Особините поврзани со вознемиреност, како што се трема пред настап нам ни се очигледни, но не се за тие.

Од друга страна, креативноста, интелигенцијата или нељубезноста многу често се забележуваат од страна на другите. Тоа е така затоа што тие се манифестираат во јавност, и затоа што се особини кои кај нас предизвикуваат реакција и проценка.

Многу често, надворешните извори ни презентираат повисоки претстави за нашите доблести отолку што самите си мислиме. Сепак, луѓето се комплицирани, а и самите перцепции на другите луѓе се поматени со сопствените потреби и ставови.

Исто така, не се стигнува лесно до информацијата. „Многу е тешко да добиете директен одговор," – вели Вазир, додавајќи дека и таа не сака брутална искреност по секоја цена. Постојат добри причини за прикриеноста.

Предизвикот е да се искористи знаењето за добри цели. „Како да им одговориме на луѓето и како тоа да се искористи за добри намери?" – прашува Вазир. „И како да го искористиме знаењето што го имаме за нас за да им помогнеме на другите луѓе да бидат посреќни и да изградиме подобри врски?"

Заклучокот е дека треба да се слушаат и другите. Тие можеби знаат работи за вас за кои вие сами не сте свесни.